و فضيلت آن سرزمين مقدس بر ساير بقاع روى زمين سخن گفتند ، و اگر چنانچه اشعار مربوط به اين باب جمع گردد خود مجلد جداگانه‌اى خواهد شد ، و در زيارت شهداء كربلا تصريح شده كه : « لقد طبتم و طابت الأرض التي فيها دفنتم » . [ در افضليت سجده بر خاك كربلا و جواز مقدار كمى از خاك كربلا براى استشفاء ] فقهاى شيعه رضوان اللّه عليهم در كتابهاى خود اجماع دارند كه بايد بر زمين و آنچه از وى روئيده مىشود سجده كرد و سجده بر مأكول و ملبوس جايز نيست ، و افضل از همه خاكها تربت حضرت امام حسين عليه السّلام است ، برادرم شيخ احمد كاشف الغطاء كه يكى از مراجع بزرگ عصر خود بودند كتابى به نام سفينة النجاة تأليف كردند و چند سال قبل جزء دوم آن را چاپ كرديم در تعليقات آن كتاب راجع به تربت سيد الشهداء عليه السّلام مطالبى نوشتم و اينك عين آن مطالب را در اين جا نيز نقل مىكنم . شايد سر اينكه شيعه خود را ملتزم كرده بر تربت حضرت سيد الشهداء عليه السّلام سجده كند ( صرفنظر از اخبار و رواياتى كه در اين باب وارد شده ) براى اين است كه اين تربت مقدس را از ساير خاكها تميز و پاك مىداند ، و ليكن مقصود اصلى و غرض حقيقى اين است كه نمازگزار با سجده بر اين تربت مقدس فداكارى و جانبازى حضرت سيد الشهداء سلام اللّه عليه را متذكر گردد و متوجه شود كه امام حسين و افراد خاندان و اصحاب با وفاى او چگونه براى اعلاى كلمه حق و پرچم توحيد قيام كردند و با فداكارى بىنظير خود اقامه صلاة نمودند . حضرت سيد الشهداء عليه السّلام و برادران و فرزندان و ياران